Mpox

De symptomen van Mpox kunnen tussen 1 en 21 dagen na de besmetting optreden.

De gebruikelijke symptomen van Mpox zijn:

• huiduitslag;
• koorts;
• keelpijn;
• hoofdpijn;
• spierpijn;
• rugpijn;
• een gebrek aan energie;
• gezwollen lymfeklieren. 

Zolang de besmette persoon symptomen van Mpox vertoont, blijft hij of zij zeer besmettelijk; het wordt aanbevolen om in isolatie te blijven totdat de symptomen zijn verdwenen.

Sommige mensen kunnen een ernstige vorm van Mpox ontwikkelen, wat tot ernstige gezondheidsproblemen kan leiden. Zo kunnen er bijvoorbeeld bacteriële infecties op de huid ontstaan, die abcessen en ernstige laesies veroorzaken.

Er kunnen nog andere complicaties optreden, zoals:

• longontsteking,
• een ooginfectie die tot verlies van het gezichtsvermogen kan leiden,
• pijn of moeite met slikken,
• braken of diarree, wat kan leiden tot uitdroging of ondervoeding,
• een bloedvergiftiging (septikemie) of ernstige ontstekingen, zoals in de hersenen, het hart, het rectum, de geslachtsorganen of de urinewegen.

In sommige gevallen kan Mpox dodelijk zijn.

De diagnose van Mpox kan worden gesteld bij uitbraken:

• door middel van een medisch onderzoek;
• door middel van een lokaal uitstrijkje.

De meeste mensen met Mpox herstellen binnen twee tot vier weken.

Er bestaan behandelingen om de gevolgen van de symptomen te verzachten en complicaties te voorkomen.

Het pokkenvaccin (smallpox) biedt een zekere mate van bescherming tegen Mpox, maar niet 100%. Afhankelijk van het individuele geval kan deze vaccinatie worden aanbevolen, met name: 

• voor gezondheids- en zorgpersoneel dat aan het virus is blootgesteld;
• mensen die onder hetzelfde dak wonen als iemand met Mpox of tot diens naaste omgeving behoren, met inbegrip van kinderen;
• mensen met meerdere seksuele partners, met name mannen die seks hebben met mannen (MSM);
• sekswerkers en hun klanten.

Als je besmet bent met Mpox, raadt de WHO het volgende aan:

• neem contact op met je arts voor advies;
• blijf thuis, indien mogelijk in je kamer, die goed geventileerd moet zijn;
• was je handen regelmatig met water en zeep of een handdesinfectiemiddel, vooral vóór en na het aanraken van de huidlaesies;
• draag een mondkapje en bedek je huidlaesies wanneer je in de buurt van andere mensen bent, totdat de huiduitslag is genezen;
• zorg ervoor dat je huid droog blijft en bedek deze niet (tenzij er iemand anders in dezelfde ruimte is);
• vermijd het aanraken van voorwerpen in gemeenschappelijke ruimtes en desinfecteer deze ruimtes regelmatig; 
• mondspoelingen met zout water doen ter behandeling van afwijkingen in de mond;
• lauwe baden nemen met zuiveringszout of Epsomzout ter behandeling van letsels op het lichaam;
• neem vrij verkrijgbare pijnstillers, zoals paracetamol of ibuprofen, en houd je daarbij aan de aanbevelingen en de voorgeschreven doseringen.

Wat je niet moet doen:

• de blaren openkrabben of doorprikken, wat het genezingsproces kan vertragen, de huiduitslag naar andere delen van het lichaam kan verspreiden en tot een infectie van de laesies kan leiden;
• de plekken met huidletsels niet scheren zolang de korstjes niet zijn afgevallen en er zich nog geen nieuwe huidlaag heeft gevormd (dit kan ervoor zorgen dat de huiduitslag zich naar andere delen van het lichaam verspreidt).